Obowiązkowy kask dla dzieci do 16 lat

Getting your Trinity Audio player ready…

Od 3 czerwca 2026 r. w Polsce obowiązują nowe przepisy dotyczące bezpieczeństwa dzieci i młodzieży korzystających z rowerów, hulajnóg elektrycznych i innych urządzeń transportu osobistego. Osoby, które nie ukończyły 16. roku życia, podczas jazdy muszą używać kasku ochronnego. Przepisy przewidują również szczególne zasady dotyczące przewożenia dzieci do 7 lat na rowerach i wózkach rowerowych. Co ważne, ustawodawca nie pozostawił kwestii odpowiedzialności finansowej w próżni. Dziecka nie można ukarać mandatem za takie wykroczenie jak osoby dorosłej. Wprowadzono więc osobny przepis, który przewiduje karę dla osoby sprawującej nad dzieckiem opiekę lub nadzór.

Od kiedy obowiązują nowe przepisy?

Obowiązek korzystania z kasku przez osoby poniżej 16. roku życia zaczął obowiązywać 3 czerwca 2026 r. Nie jest to więc jedynie zalecenie policji czy kampania edukacyjna, ale obowiązujący przepis prawa. Podstawą zmian jest ustawa z 17 października 2025 r. o zmianie ustawy – Prawo o ruchu drogowym oraz niektórych innych ustaw, ogłoszona w Dzienniku Ustaw pod pozycją 1676.

Sama ustawa została uchwalona znacznie wcześniej niż moment, w którym obowiązek zaczął być egzekwowany. Jej przepisy dotyczące kasków weszły w życie właśnie 3 czerwca 2026 r. Tego samego dnia wszedł w życie również nowy art. 89a Kodeksu wykroczeń, który określa odpowiedzialność osoby mającej obowiązek opieki lub nadzoru nad dzieckiem.

Warto przy tym zwrócić uwagę na określenie użyte w ustawie. Przepisy nie mówią dokładnie o „dzieciach do 16 lat”, lecz o osobie, która „nie ukończyła 16 roku życia”. Oznacza to, że obowiązek dotyczy osoby aż do dnia poprzedzającego jej 16. urodziny. Po ukończeniu 16 lat ustawowy obowiązek noszenia kasku wynikający z tego konkretnego przepisu już jej nie dotyczy. Oczywiście korzystanie z kasku przez starszych użytkowników nadal jest zalecane.

Gdzie dokładnie zapisano obowiązek jazdy w kasku?

Najważniejszy przepis znajduje się w art. 33 ust. 1b ustawy z 20 czerwca 1997 r. – Prawo o ruchu drogowym. Zgodnie z nim kierujący rowerem, rowerem z napędem, hulajnogą elektryczną lub urządzeniem transportu osobistego, który nie ukończył 16. roku życia, jest obowiązany podczas jazdy używać kasku ochronnego odpowiadającego właściwym warunkom technicznym.

Art. 33. Ust. 1b. Kierujący rowerem, rowerem z napędem, o którym mowa w art. 4 ust. 2 lit. a pkt (i) rozporządzenia 168/2013, hulajnogą elektryczną lub urządzeniem transportu osobistego, który nie ukończył 16 roku życia, jest obowiązany używać w czasie jazdy kasku ochronnego odpowiadającego właściwym warunkom technicznym.

Ustawa z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym

To istotne, ponieważ przepis nie został zapisany jako ogólny obowiązek noszenia kasku przez wszystkie osoby poniżej 16 lat. Obowiązek powiązano z konkretnymi rodzajami pojazdów i z kierowaniem nimi.

W praktyce oznacza to, że 15-latek jadący rowerem musi mieć kask. Tak samo 12-latek jadący hulajnogą elektryczną czy 14-latek poruszający się urządzeniem transportu osobistego. Nie ma przy tym znaczenia, czy pojazd należy do dziecka, rodzica, znajomego, czy został wypożyczony.

Ministerstwo Infrastruktury wyraźnie potwierdza, że obowiązek działa niezależnie od tego, czy młoda osoba korzysta z własnego, czy wypożyczonego pojazdu.

Jakie pojazdy obejmuje obowiązek?

Pierwszą i najbardziej oczywistą kategorią jest rower. Chodzi o rower w rozumieniu Prawa o ruchu drogowym, a więc pojazd o szerokości do 0,9 m poruszany siłą mięśni osoby jadącej, który może być wyposażony w pomocniczy napęd elektryczny o określonych parametrach. Ustawa dopuszcza w przypadku zwykłego roweru pomocniczy napęd elektryczny o znamionowej mocy ciągłej do 250 W, którego wspomaganie zanika po przekroczeniu 25 km/h.

Przepis wymienia również „rower z napędem”, odsyłając w tym zakresie do prawa unijnego, a konkretnie do art. 4 ust. 2 lit. a pkt (i) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 168/2013. Chodzi o kategorię L1e-A, czyli rower z napędem. W unijnych przepisach jest to rower z pedałami wyposażony w dodatkowy napęd, którego głównym zadaniem jest wspomaganie pedałowania, przy czym napęd ma być odcinany przy prędkości nie większej niż 25 km/h, a jego maksymalna ciągła moc znamionowa nie może przekraczać 1000 W.

Kolejną kategorią jest hulajnoga elektryczna. Prawo o ruchu drogowym definiuje ją jako pojazd napędzany elektrycznie, dwuosiowy, wyposażony w kierownicę, bez siedzenia i pedałów, przeznaczony do poruszania się wyłącznie przez kierującego znajdującego się na tym pojeździe.

Obowiązek dotyczy również urządzeń transportu osobistego, czyli UTO. Jest to odrębna od hulajnogi elektrycznej kategoria pojazdów napędzanych elektrycznie, pozbawionych siedzenia i pedałów, przeznaczonych do poruszania się wyłącznie przez kierującego znajdującego się na urządzeniu.

W tej grupie mogą więc mieścić się różnego rodzaju urządzenia elektryczne, które nie są prawnie hulajnogą elektryczną, ale spełniają ustawową definicję UTO. Nie należy natomiast automatycznie wrzucać do tej kategorii każdego pojazdu elektrycznego. O tym, czy dane urządzenie jest UTO, decyduje jego konstrukcja i ustawowa definicja, a nie potoczna nazwa używana przez producenta lub sprzedawcę.

Czy przepis dotyczy tylko dróg i ścieżek rowerowych?

Tu sprawa jest nieco bardziej złożona. Prawo o ruchu drogowym określa zasady ruchu przede wszystkim na drogach publicznych, w strefach zamieszkania oraz w strefach ruchu. Przepisy ustawy mogą być również stosowane poza tymi miejscami w zakresie koniecznym do uniknięcia zagrożenia bezpieczeństwa osób albo wynikającym ze znaków i sygnałów drogowych.

Dlatego nie należy interpretować nowych przepisów jako prostego stwierdzenia, że „kask jest obowiązkowy wszędzie, gdzie dziecko jedzie rowerem”. Typowe sytuacje objęte przepisami to droga publiczna, droga dla rowerów, chodnik w sytuacjach, w których zgodnie z przepisami może poruszać się tam rower lub hulajnoga, a także strefa zamieszkania czy strefa ruchu.

Inaczej może wyglądać sytuacja na całkowicie zamkniętym, prywatnym terenie, który nie jest objęty zasadami ruchu drogowego. Nie ma więc podstaw do twierdzenia, że za jazdę bez kasku po każdym prywatnym podwórku czy zamkniętym terenie rekreacyjnym automatycznie można zastosować art. 89a Kodeksu wykroczeń. Zakres stosowania Prawa o ruchu drogowym ma tu znaczenie.

Co z dzieckiem przewożonym na rowerze?

Nowelizacja wprowadziła również osobne regulacje dotyczące dzieci do 7. roku życia, które nie kierują rowerem, lecz są na nim przewożone.

Zgodnie z art. 33 ust. 2 Prawa o ruchu drogowym dziecko w wieku do 7 lat może być przewożone na rowerze albo na rowerze z napędem, pod warunkiem że podczas jazdy używa odpowiedniego kasku oraz jest umieszczone na dodatkowym siodełku zapewniającym bezpieczną jazdę, w odpowiednim foteliku rowerowym albo jest przewożone w sposób określony w przepisach dotyczących przyczepy.

Art. 33. Ust. 2. Dziecko w wieku do 7 lat może być przewożone na rowerze albo na rowerze z napędem, o którym mowa w art. 4 ust. 2 lit. a pkt (i) rozporządzenia 168/2013, pod warunkiem, że używa w czasie jazdy kasku ochronnego odpowiadającego właściwym warunkom technicznym oraz jest ono umieszczone na dodatkowym siodełku zapewniającym bezpieczną jazdę lub w foteliku rowerowym odpowiadającym właściwym warunkom technicznym albo jest przewożone w sposób, o którym mowa w art. 63 ust. 3 pkt 4.

Ustawa z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym

Ustawodawca przewidział jednak wyjątki od obowiązku noszenia kasku. Dotyczą one m.in. sytuacji, gdy dziecko jest przewożone w odpowiednim foteliku bezpieczeństwa lub w pojeździe wyposażonym fabrycznie w pasy bezpieczeństwa, jeżeli konstrukcja uniemożliwia zastosowanie kasku. Podobne rozwiązania przewidziano w przypadku przyczep przeznaczonych do przewozu dzieci.

Osobno uregulowano przewożenie dziecka do 7 lat w wózku rowerowym. Co do zasady również tutaj wymagany jest kask, ale ustawa przewiduje wyjątki związane z zastosowaniem fotelika bezpieczeństwa albo fabrycznych pasów bezpieczeństwa w sytuacji, gdy konstrukcja wózka uniemożliwia użycie kasku.

Co grozi za jazdę bez kasku?

I tutaj dochodzimy do najważniejszej kwestii, czyli odpowiedzialności za naruszenie nowego obowiązku.

Ustawodawca nie zdecydował się na wpisanie do Kodeksu wykroczeń przepisu, który karałby samo dziecko mandatem za brak kasku. Zamiast tego od 3 czerwca 2026 r. obowiązuje nowy art. 89a Kodeksu wykroczeń.

Zgodnie z art. 89a § 1 Kodeksu wykroczeń osoba, która ma obowiązek opieki lub nadzoru nad kimś, kto nie ukończył 16 lat, i dopuszcza do kierowania przez tę osobę rowerem, hulajnogą elektryczną albo urządzeniem transportu osobistego bez wymaganego kasku, podlega karze grzywny do 100 zł.

Art. 89a. § 1. Kto, mając obowiązek opieki lub nadzoru nad osobą, która nie ukończyła 16 roku życia, dopuszcza do kierowania przez nią rowerem, hulajnogą elektryczną lub urządzeniem transportu osobistego, jeżeli osoba ta wbrew obowiązkowi nie używa kasku ochronnego odpowiadającego właściwym warunkom technicznym, podlega karze grzywny do 100 złotych.

Ustawa z dnia 20 maja 1971 r. Kodeks wykroczeń

To bardzo ważne sformułowanie. Przepis nie mówi: „dziecko jadące bez kasku podlega karze 100 zł”. Mówi o osobie, która ma obowiązek opieki lub nadzoru i dopuszcza do takiego kierowania.

W uproszczeniu można więc powiedzieć, że ustawodawca przeniósł odpowiedzialność za dopuszczenie dziecka do jazdy bez kasku na osobę zobowiązaną do opieki lub nadzoru. Maksymalna grzywna wynosi 100 zł.

Czy mandat dostaje rodzic?

W typowej sytuacji będzie to rodzic albo inna osoba, która faktycznie ma obowiązek opieki lub nadzoru nad dzieckiem. Nie należy jednak upraszczać przepisu do stwierdzenia, że „zawsze płaci ojciec” albo „zawsze płaci matka”. Decydujące znaczenie ma to, czy dana osoba ma obowiązek opieki lub nadzoru.

Przepis jest skonstruowany pod kątem odpowiedzialności osoby dorosłej lub innej osoby zobowiązanej do opieki, a nie odpowiedzialności dziecka za sam fakt niezastosowania kasku. To właśnie dlatego ustawodawca dodał specjalny art. 89a do Kodeksu wykroczeń.

Można więc wyobrazić sobie sytuację, w której policjant zatrzymuje 13-latka jadącego bez kasku. Sam fakt, że dziecko nie ma kasku, nie oznacza, że funkcjonariusz wypisuje mu mandat na 100 zł. Podstawą odpowiedzialności osoby dorosłej jest natomiast art. 89a § 1, jeżeli można przypisać jej obowiązek opieki lub nadzoru i dopuszczenie do jazdy bez kasku.

Dlaczego nie można po prostu ukarać dziecka mandatem?

Wynika to z zasad odpowiedzialności za wykroczenia. Kodeks wykroczeń stanowi w art. 8, że na zasadach określonych w tym kodeksie odpowiada ten, kto popełnia czyn zabroniony po ukończeniu 17 lat.

Art. 8. Na zasadach określonych w niniejszej ustawie odpowiada ten, kto popełnia czyn zabroniony po ukończeniu lat 17.

Ustawa z dnia 20 maja 1971 r. Kodeks wykroczeń

Nie oznacza to, że osoba poniżej 17 lat jest całkowicie poza systemem prawnym. Czyny popełnione przez osoby nieletnie mogą być objęte przepisami ustawy o wspieraniu i resocjalizacji nieletnich, która przewiduje odrębne zasady postępowania w sprawach o demoralizację oraz czyny karalne. Nie jest to jednak zwykły system mandatowy stosowany wobec dorosłego sprawcy wykroczenia.

W przypadku obowiązku kasku ustawodawca rozwiązał problem jeszcze prościej. Zamiast tworzyć mechanizm karania nieletniego za brak kasku, wprowadził osobne wykroczenie polegające na dopuszczeniu przez osobę zobowiązaną do opieki lub nadzoru do jazdy bez wymaganej ochrony.

Czy 100 zł to mandat czy grzywna?

W przepisie użyto sformułowania „podlega karze grzywny do 100 złotych”. Nie należy więc bezrefleksyjnie utożsamiać ustawowej kary z konkretnym mandatem w każdej sytuacji.

Przepis określa maksymalną wysokość grzywny na 100 zł. Sposób zakończenia konkretnej sprawy zależy od trybu zastosowanego przez uprawniony organ. Najważniejsze jest jednak to, że ustawowe zagrożenie dla tego konkretnego wykroczenia wynosi maksymalnie 100 zł.

Nie jest to zatem 100 zł mandatu dla dziecka. Jest to maksymalnie 100 zł grzywny za wykroczenie osoby, która mając obowiązek opieki lub nadzoru, dopuściła do jazdy dziecka bez wymaganego kasku.

Czy rodzic odpowiada również wtedy, gdy dziecko samo wzięło rower?

To jest jeden z ciekawszych problemów praktycznych. Sam przepis mówi o „dopuszczaniu do kierowania” przez osobę, która ma obowiązek opieki lub nadzoru. Nie wynika z niego automatyczna zasada, że rodzic odpowiada za każdą sytuację, w której jego dziecko znajdzie się bez kasku na rowerze.

Dla odpowiedzialności z art. 89a istotne jest to, czy osoba zobowiązana do opieki lub nadzoru rzeczywiście dopuściła do takiego zachowania. Nie należy więc utożsamiać samego pokrewieństwa z automatycznym popełnieniem wykroczenia.

W praktyce znaczenie będą miały konkretne okoliczności. Jeżeli rodzic świadomie pozwala dziecku wyjechać na drogę bez kasku, sytuacja jest zupełnie inna niż wtedy, gdy dziecko bez wiedzy rodzica bierze rower i samowolnie odjeżdża. Przepis posługuje się bowiem określoną konstrukcją odpowiedzialności, a nie zasadą „rodzic płaci za każde wykroczenie dziecka”.

A jeśli dziecko ma 16 lat?

Tu warto bardzo precyzyjnie rozróżnić „nie ukończyło 16 lat” od „ma mniej niż 16 lat” używanego potocznie.

Obowiązek z art. 33 ust. 1b dotyczy osoby, która nie ukończyła 16. roku życia. Dziecko mające 15 lat i 11 miesięcy musi więc jeździć w kasku. Natomiast w dniu 16. urodzin przestaje być objęte tym konkretnym obowiązkiem.

Nie oznacza to oczywiście, że 16-latek może prowadzić każdy z wymienionych pojazdów bez spełnienia innych wymagań. Przepisy dotyczące wieku uprawniającego do kierowania rowerem, hulajnogą elektryczną czy UTO są odrębnymi regulacjami. Obowiązek kasku i uprawnienia do kierowania to dwie różne kwestie.

Czy nowe przepisy dotyczą wszystkich hulajnóg?

Nie. Kluczowe znaczenie ma definicja hulajnogi elektrycznej zawarta w Prawie o ruchu drogowym. Obowiązek kasku został przypisany do kierowania hulajnogą elektryczną oraz UTO w rozumieniu ustawy.

Art. 2. Pkt. 47b. Hulajnoga elektryczna – pojazd napędzany elektrycznie, dwuosiowy, z kierownicą, bez siedzenia i pedałów, konstrukcyjnie przeznaczony do poruszania się wyłącznie przez kierującego znajdującego się na tym pojeździe.

Ustawa z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym

Nie można więc zakładać, że każda zabawka przypominająca hulajnogę automatycznie podlega Prawu o ruchu drogowym. Z drugiej strony nazwanie przez producenta urządzenia „hulajnogą dziecięcą” również nie przesądza jeszcze o jego statusie prawnym. Liczy się to, czy urządzenie spełnia ustawową definicję.

Art. 2. Pkt. 47c. Urządzenie transportu osobistego – pojazd napędzany elektrycznie, z wyłączeniem hulajnogi elektrycznej, bez siedzenia i pedałów, konstrukcyjnie przeznaczony do poruszania się wyłącznie przez kierującego znajdującego się na tym pojeździe.

Ustawa z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym

A zwykła hulajnoga bez silnika?

Nowy obowiązek z art. 33 ust. 1b nie wymienia zwykłej, napędzanej wyłącznie siłą mięśni hulajnogi. Wymienia rower, rower z napędem, hulajnogę elektryczną i urządzenie transportu osobistego. Zwykła hulajnoga nie jest więc objęta tym konkretnym obowiązkiem na podstawie art. 33 ust. 1b.

Nie oznacza to jednak, że w przypadku innych sytuacji związanych z bezpieczeństwem dziecka nie mogą mieć zastosowania inne przepisy. Należy odróżnić obowiązek kasku wynikający z nowelizacji od ogólnych zasad bezpieczeństwa.

Co w przypadku roweru elektrycznego?

Tutaj trzeba zachować ostrożność, ponieważ potoczne określenie „rower elektryczny” może obejmować różne konstrukcje.

Jeżeli mamy do czynienia z rowerem spełniającym ustawową definicję roweru, obowiązek kasku dla osoby poniżej 16 lat jest oczywisty. Jeżeli natomiast pojazd ma mocniejszy napęd, możliwość jazdy bez pedałowania albo inne parametry powodujące, że nie mieści się w definicji zwykłego roweru, może być zakwalifikowany jako inny rodzaj pojazdu. Ustawa wymienia jednak także „rower z napędem” w rozumieniu kategorii L1e-A.

Dlatego w przypadku nietypowych konstrukcji nie należy kierować się wyłącznie nazwą handlową. O kwalifikacji decydują parametry techniczne i definicje ustawowe.

Co z dzieckiem jadącym na rowerze w kasku, ale z kaskiem nieprawidłowym?

Ustawa nie mówi po prostu o dowolnym nakryciu głowy. Wymaga „kasku ochronnego odpowiadającego właściwym warunkom technicznym”.

Oznacza to, że czapka, czapka rowerowa bez odpowiedniej konstrukcji ochronnej czy inne nakrycie głowy nie zastępują wymaganego kasku. Istotne jest również, aby kask spełniał wymagania techniczne przewidziane dla tego rodzaju sprzętu.

W praktyce rodzice powinni więc zwracać uwagę nie tylko na sam fakt posiadania kasku, ale również na jego przeznaczenie, prawidłowe dopasowanie i stan techniczny. Sam ustawowy obowiązek nie określa jednak w prosty sposób jednego konkretnego modelu czy producenta kasku.

Nowe przepisy nie wprowadzają obowiązku dla wszystkich dorosłych

Warto też rozprawić się z często pojawiającym się nieporozumieniem. Od 3 czerwca 2026 r. nie ma w Polsce ogólnego obowiązku noszenia kasku przez wszystkich rowerzystów ani wszystkich użytkowników hulajnóg elektrycznych.

Nowy obowiązek wiekowy dotyczy osób, które nie ukończyły 16 lat. Osoba mająca 16 lat lub więcej nie musi zakładać kasku na rower wyłącznie z powodu tych nowych przepisów. Ministerstwo Infrastruktury podkreśla natomiast, że korzystanie z kasku przez starszych użytkowników nadal jest zalecane.

Skąd w ogóle wziął się ten przepis?

Prace nad obowiązkiem kasków dla dzieci i młodzieży rozpoczęły się przed jego wejściem w życie. W lipcu 2025 r. Krajowa Rada Bezpieczeństwa Ruchu Drogowego jednogłośnie przyjęła rekomendację dotyczącą wprowadzenia obowiązku stosowania kasków przez dzieci i młodzież do 16 lat podczas jazdy rowerem, hulajnogą elektryczną lub urządzeniem transportu osobistego. Rekomendacja zobowiązywała do rozpoczęcia prac legislacyjnych.

Następnie rozwiązanie zostało zapisane w projekcie nowelizacji Prawa o ruchu drogowym. Sejm przyjął ustawę w październiku 2025 r., a przepisy zostały ostatecznie ogłoszone w Dzienniku Ustaw w grudniu 2025 r.

Celem zmian było zwiększenie bezpieczeństwa dzieci i młodzieży korzystających z jednośladów i urządzeń elektrycznych. Ministerstwo Infrastruktury wskazywało przy tym na rosnącą popularność hulajnóg elektrycznych oraz potrzebę ograniczania skutków wypadków z udziałem najmłodszych.

Najważniejsze jest to, że odpowiedzialność została rozdzielona

Nowe przepisy są skonstruowane w dość logiczny sposób. Z jednej strony art. 33 Prawa o ruchu drogowym nakłada na osobę poniżej 16 lat obowiązek używania kasku. Z drugiej strony ustawodawca nie próbuje nakładać na dziecko zwykłego mandatu za brak kasku, lecz wprowadza w Kodeksie wykroczeń art. 89a, który przewiduje odpowiedzialność osoby mającej obowiązek opieki lub nadzoru nad dzieckiem, jeżeli dopuszcza ona do kierowania bez wymaganego kasku.

W rezultacie w typowej sytuacji 14-latek jadący bez kasku nie dostaje po prostu „mandatu 100 zł za brak kasku”. Odpowiedzialność z art. 89a może ponieść osoba, która ma obowiązek opieki lub nadzoru i dopuściła do takiej jazdy. Ustawowe zagrożenie wynosi do 100 zł grzywny.

Jest to więc przepis skierowany przede wszystkim do dorosłych i innych osób odpowiedzialnych za nadzór nad dziećmi, a nie mechanizm karania dziecka za to, że zapomniało założyć kask.

Podsumowanie

Od 3 czerwca 2026 r. osoba, która nie ukończyła 16 lat, podczas kierowania rowerem, rowerem z napędem w rozumieniu przepisów unijnych, hulajnogą elektryczną lub urządzeniem transportu osobistego musi używać odpowiedniego kasku ochronnego. Podstawą prawną jest art. 33 ust. 1b Prawa o ruchu drogowym, wprowadzony ustawą z 17 października 2025 r.

Od tego samego dnia obowiązuje art. 89a Kodeksu wykroczeń. Przewiduje on karę grzywny do 100 zł dla osoby, która mając obowiązek opieki lub nadzoru nad osobą poniżej 16 lat, dopuszcza ją do kierowania rowerem, hulajnogą elektryczną lub UTO bez wymaganego kasku.

Nie oznacza to zatem, że dziecko otrzymuje mandat w wysokości 100 zł. Przepis dotyczący kary został skonstruowany tak, aby odpowiedzialność za dopuszczenie dziecka do jazdy bez kasku ponosiła osoba zobowiązana do jego opieki lub nadzoru. Jednocześnie nie każda sytuacja, w której dziecko znajdzie się bez kasku, automatycznie oznacza odpowiedzialność rodzica. Dla zastosowania art. 89a znaczenie ma bowiem konkretny obowiązek opieki lub nadzoru oraz dopuszczenie do kierowania bez wymaganego zabezpieczenia.

Nowelizacja wprowadziła również dodatkowe zasady dotyczące dzieci do 7 lat przewożonych na rowerach i wózkach rowerowych, w tym obowiązek kasku z określonymi wyjątkami związanymi z fotelikami i pasami bezpieczeństwa.

W praktyce najprostsza zasada brzmi więc: jeżeli dziecko nie ma jeszcze ukończonych 16 lat i jedzie rowerem, rowerem z napędem objętym przepisem, hulajnogą elektryczną albo UTO, powinno mieć na głowie odpowiedni kask. Jeżeli tego obowiązku nie przestrzega, potencjalna kara do 100 zł nie jest kierowana do dziecka, lecz do osoby, która mając obowiązek opieki lub nadzoru, dopuściła do takiej jazdy.

Postaw kawę za:

5 zł

10 zł

15 zł

Wykroczenie

Dopuszczenie małoletniego poniżej 16 r.ż. do kierowania rowerem / hulajnogą elektryczną / Urządzeniem Transportu Osobistego bez wymaganego kasku ochronnego – art. 89a § 1 k.w.”

Naruszone przepisy

Ustawa z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym

Art. 33. Ust. 1b. Kierujący rowerem, rowerem z napędem, o którym mowa w art. 4 ust. 2 lit. a pkt (i) rozporządzenia 168/2013, hulajnogą elektryczną lub urządzeniem transportu osobistego, który nie ukończył 16 roku życia, jest obowiązany używać w czasie jazdy kasku ochronnego odpowiadającego właściwym warunkom technicznym.

Kwalifikacja prawna

Ustawa z dnia 20 maja 1971 r. Kodeks wykroczeń

Art. 89a. § 1. Kto, mając obowiązek opieki lub nadzoru nad osobą, która nie ukończyła 16 roku życia, dopuszcza do kierowania przez nią rowerem, hulajnogą elektryczną lub urządzeniem transportu osobistego, jeżeli osoba ta wbrew obowiązkowi nie używa kasku ochronnego odpowiadającego właściwym warunkom technicznym, podlega karze grzywny do 100 złotych.

Wysokość kary

Kara do 100 zł jest kierowana do osoby, która mając obowiązek opieki lub nadzoru nad dzieckiem do 16 lat, dopuściła do takiej jazdy.

Punkty karne

brak

Kod wykroczenia