|
Getting your Trinity Audio player ready…
|
Używanie pojazdu niszczącego nawierzchnię drogi jest zachowaniem zakazanym na gruncie ustawy z dnia 25 marca 1985 r. o drogach publicznych. Zakaz ten wynika wprost z art. 39 ust. 1 pkt 2 tej ustawy, który chroni pas drogowy przed działaniami mogącymi prowadzić do uszkodzeń drogi, jej urządzeń albo do zmniejszenia ich trwałości. Przepis ten ma charakter prewencyjny i służy zachowaniu drogi w stanie umożliwiającym jej bezpieczne i zgodne z przeznaczeniem użytkowanie.
Pojęcie „używania pojazdów niszczących nawierzchnię drogi” odnosi się do takich pojazdów lub sposobów ich użytkowania, które ze względu na swoją konstrukcję, masę, rodzaj ogumienia lub elementy robocze mogą powodować mechaniczne uszkodzenia nawierzchni. Chodzi tu w szczególności o sytuacje, w których pojazd nie jest przystosowany do poruszania się po drodze publicznej albo jest wykorzystywany w sposób sprzeczny z jej przeznaczeniem, na przykład do prac technologicznych lub transportowych bez wymaganych zezwoleń.
Zakaz ten dotyczy pasa drogowego, a więc nie tylko samej jezdni, lecz także poboczy, chodników, ścieżek rowerowych oraz innych elementów drogi w rozumieniu ustawy o drogach publicznych. Ochrona obejmuje również urządzenia związane z drogą, takie jak krawężniki, odwodnienie czy oznakowanie, które mogą zostać uszkodzone w wyniku nieprawidłowego użytkowania pojazdu.
Naruszenie art. 39 ust. 1 pkt 2 ustawy o drogach publicznych może skutkować odpowiedzialnością prawną przewidzianą w obowiązujących przepisach. W praktyce ocena, czy dany pojazd niszczy nawierzchnię drogi, dokonywana jest na podstawie obiektywnych okoliczności, takich jak faktyczny wpływ pojazdu na stan drogi, a nie wyłącznie subiektywne przekonanie użytkownika. W razie wątpliwości znaczenie mają ustalenia organów właściwych do zarządzania drogami oraz ewentualne opinie techniczne.
Przepis ten należy postrzegać jako element szerszego systemu ochrony infrastruktury drogowej. Drogi publiczne są mieniem publicznym, a koszty ich naprawy ponoszone są ze środków publicznych. Zakaz używania pojazdów niszczących nawierzchnię drogi ma więc na celu nie tylko ochronę samej drogi, ale także interesu publicznego oraz bezpieczeństwa wszystkich uczestników ruchu drogowego.
Wykroczenie
Używanie pojazdu niszczącego nawierzchnię drogi.
Naruszone przepisy
Ustawa z dnia 25 marca 1985 r. o drogach publicznych
Art. 39. Ust. 1. Pkt. 2. Zabrania się dokonywania w pasie drogowym czynności, które mogłyby powodować niszczenie lub uszkodzenie drogi i jej urządzeń albo zmniejszenie jej trwałości oraz zagrażać bezpieczeństwu ruchu drogowego. W szczególności zabrania się włóczenia po drogach oraz porzucania na nich przedmiotów lub używania pojazdów niszczących nawierzchnię drogi.
Kwalifikacja prawna
Ustawa z dnia 20 maja 1971 r. Kodeks wykroczeń
Art. 100. Pkt. 2. Kto włóczy po drodze publicznej lub porzuca na niej przedmioty albo używa pojazdów niszczących nawierzchnię drogi podlega karze grzywny do 1000 złotych albo karze nagany.
Wysokość mandatu
Za używanie pojazdów niszczących nawierzchnię drogi przewidziana jest odpowiedzialność wykroczeniowa na podstawie art. 100 pkt 2 ustawy z dnia 20 maja 1971 r. – Kodeks wykroczeń. Przepis ten stanowi, że osoba, która używa pojazdów niszczących nawierzchnię drogi publicznej, podlega karze grzywny do 1000 złotych albo karze nagany. Oznacza to, że sąd może wymierzyć karę finansową w granicach określonych ustawą albo poprzestać na naganie, jeżeli uzna, że stopień społecznej szkodliwości czynu jest niewielki. W praktyce postępowania mandatowego natomiast stosowana jest grzywna w postaci mandatu karnego wystawionego przez policję w wysokości 300 zł.
Punkty karne
brak
Kod
brak
Uprawnienia mandatowe
Policja
Dziękujemy za przeczytanie artykułu! Jeśli interesują Cię tematy związane z ruchem drogowym, wykroczeniami czy przepisami karnymi i chcesz być na bieżąco – zasubskrybuj powiadomienia o nowych treściach. Zachęcamy do komentowania i zadawania pytań. Wracaj do nas regularnie!
Pozostaw komentarz