|
Getting your Trinity Audio player ready…
|
Samochody powypadkowe pozostawione na drogach publicznych przez dłuższy czas mogą stanowić realne zagrożenie dla bezpieczeństwa i porządku publicznego. Często są to pojazdy uszkodzone w wyniku kolizji lub wypadków drogowych, których właściciele z różnych powodów nie usunęli z miejsca zdarzenia. Jeśli nie zostały one skutecznie zabezpieczone, mogą powodować poważne zagrożenia – zarówno mechaniczne, jak i chemiczne – dla innych uczestników ruchu.
Jednym z najczęstszych problemów są ostre, wystające elementy karoserii, na przykład rozerwane blachy, pęknięte szyby czy luźne fragmenty konstrukcji. Taki pojazd zaparkowany przy chodniku lub na poboczu stwarza ryzyko skaleczenia dla przechodniów, w tym dzieci. Innym zagrożeniem są wycieki płynów eksploatacyjnych – oleju silnikowego, płynu chłodniczego, paliwa czy płynu hamulcowego. Te substancje są nie tylko łatwopalne, ale również szkodliwe dla środowiska. Ich obecność na drodze może zwiększać ryzyko pożaru, a także powodować skażenie gleby i wód gruntowych.
Zgodnie z polskim prawem, usuwanie porzuconych lub niebezpiecznych pojazdów z drogi publicznej jest możliwe na podstawie art. 130a ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. – Prawo o ruchu drogowym. Jeśli pojazd jest pozostawiony w miejscu zabronionym lub w sposób zagrażający bezpieczeństwu, może zostać usunięty na koszt właściciela. W sytuacjach, gdy samochód jest powypadkowy, nienaprawiony i stanowi zagrożenie (na przykład ze względu na ostre elementy lub wycieki), decyzję o jego usunięciu może podjąć policja lub straż miejska. Pojazd może wtedy zostać odholowany na parking depozytowy.
Art. 130a. Ust. 2. Pkt. 2. Pojazd może być usunięty z drogi na koszt właściciela, jeżeli nie ma możliwości zabezpieczenia go w inny sposób, w przypadku gdy jego stan techniczny zagraża bezpieczeństwu ruchu drogowego, powoduje uszkodzenie drogi albo narusza wymagania ochrony środowiska.
Ustawa z dnia 20 czerwca 1997 r. – Prawo o ruchu drogowym
Warto też dodać, że jeśli pojazd nie posiada tablic rejestracyjnych lub jego stan wskazuje na to, że nie jest używany (tzw. wrak), jego usunięcie może nastąpić na mocy art. 50a ustawy Prawo o ruchu drogowym, który pozwala na interwencję, jeśli pojazd znajduje się na drodze publicznej, w strefie zamieszkania lub strefie ruchu. W takim przypadku również właściciel ponosi koszty usunięcia i przechowywania pojazdu, a jeśli nie odbierze go w terminie, auto może przejść na własność gminy.
Samorządy, odpowiedzialne za utrzymanie porządku na swoim terenie, coraz częściej podejmują działania mające na celu eliminację takich pojazdów. W praktyce jednak procedura może być czasochłonna, zwłaszcza jeśli trudno ustalić właściciela auta lub jeśli pojazd nie został oficjalnie uznany za porzucony. Dlatego tak ważne jest zgłaszanie takich przypadków odpowiednim służbom – policji, straży miejskiej lub wydziałowi gospodarki komunalnej w danym urzędzie gminy czy miasta.
Usuwanie uszkodzonych i porzuconych samochodów z przestrzeni publicznej ma więc na celu przede wszystkim ochronę życia i zdrowia ludzi oraz zapobieganie zanieczyszczeniu środowiska. Przepisy dają w tym zakresie konkretne narzędzia, choć ich skuteczność w dużej mierze zależy od szybkiej reakcji służb i odpowiedzialności właścicieli pojazdów.
Dziękujemy za przeczytanie naszego artykułu do końca Jeżeli interesują Ciebie zagadnienia związane z ruchem drogowym lub kwestiami prawnymi kodeksu wykroczeń i chcesz być na bieżąco, możesz zasubskrybować powiadomienia o nowych artykułach; komentuj, zadawaj pytania dotyczące interesujących Cię zagadnień. Zapraszamy do naszego serwisu ponownie!
Treści z serwisu mandatownik.pl mają na celu polepszenie znajomości przepisów ruchu drogowego i kodeksu wykroczeń. Informacje tutaj zawarte nie są ostateczną wykładnią i mają jedynie charakter informacyjno-edukacyjny. Autor treści nie ponosi żadnych konsekwencji wynikających z wykorzystania informacji zawartych w serwisie mandatownik.pl.
Pozostaw komentarz