|
Getting your Trinity Audio player ready…
|
Kodeks wykroczeń przewiduje surowe konsekwencje dla osób, które zaśmiecają lasy. Artykuł 162 § 1 stanowi, że ktokolwiek zanieczyszcza glebę lub wodę w lesie, wyrzuca kamienie, odpady, złom, padlinę (niebędącą odpadami) lub inne nieczystości, albo w jakikolwiek inny sposób zaśmieca teren leśny, popełnia wykroczenie. Przepis ten ma na celu ochronę środowiska naturalnego i utrzymanie porządku w ekosystemach leśnych.
Wykroczenie opisane w § 2 tego samego artykułu dotyczy bardziej poważnych form zaśmiecania lasów. Odnosi się ono do przypadków, w których sprawca zakopuje, zatapia, odprowadza do gruntu lub w inny sposób składowuje odpady w lesie. Tego typu działania są traktowane jako szczególnie szkodliwe dla środowiska i podlegają innym, zazwyczaj surowszym rygorom prawnym, niż ogólne zaśmiecanie lasu.
Warto podkreślić, że prawo kładzie nacisk nie tylko na samo dokonanie czynu, ale również na jego przygotowanie i wspieranie. Artykuł 162 § 3 precyzuje, że usiłowanie popełnienia wykroczenia zaśmiecania lasu, zarówno w formie ogólnej (§ 1), jak i tej bardziej szkodliwej (§ 2), jest karalne. Ponadto, odpowiedzialności podlegają także osoby, które podżegają do takiego wykroczenia, czyli nakłaniają innych do wyrzucania śmieci w lesie, oraz te, które udzielają pomocy w jego popełnieniu (pomocnictwo).
Kwalifikacja prawna
Ustawa z dnia 20 maja 1971 r. – Kodeks wykroczeń
Art. 162. § 1. Kto w lasach zanieczyszcza glebę lub wodę albo wyrzuca do lasu kamienie, odpady, złom lub padlinę niebędące odpadami lub inne nieczystości, albo w inny sposób zaśmieca las,
podlega karze ograniczenia wolności albo grzywny nie niższej niż 500 złotych.
§ 2. Jeżeli czyn sprawcy polega na zakopywaniu, zatapianiu, odprowadzaniu do gruntu w lasach lub w inny sposób składowaniu w lesie odpadów, sprawca
podlega karze aresztu, ograniczenia wolności albo grzywny nie niższej niż 1000 złotych.
§ 3. Usiłowanie wykroczenia określonego w § 1 lub 2 oraz podżeganie do niego i pomocnictwo są karalne.
§ 4. W razie popełnienia wykroczenia określonego w § 1 lub 2 można orzec obowiązek przywrócenia do stanu poprzedniego.
Wysokość mandatu
Zgodnie z Art. 162 § 1 Kodeksu wykroczeń, osoba, która w lasach zanieczyszcza glebę lub wodę, albo w inny sposób zaśmieca las, podlega karze ograniczenia wolności albo grzywny nie niższej niż 500 złotych. Oznacza to, że minimalna grzywna w takim przypadku to właśnie pół tysiąca złotych, jednak sąd może orzec również karę ograniczenia wolności.
Zgodnie z Art. 162 § 2 Kodeksu wykroczeń, sprawca podlega karze aresztu, ograniczenia wolności albo grzywny nie niższej niż 1000 złotych. Jak widać, minimalna grzywna jest w tym przypadku dwukrotnie wyższa, a dodatkowo możliwe jest orzeczenie kary aresztu, co podkreśla poważniejszy charakter tego typu działań.
Poza karami finansowymi i wolnościowymi, w przypadku popełnienia wykroczenia z Art. 162 § 1 lub § 2 Kodeksu wykroczeń, sąd może orzec obowiązek przywrócenia do stanu poprzedniego (Art. 162 § 4 Kodeksu wykroczeń). Jest to dodatkowy środek, który ma na celu naprawienie szkód wyrządzonych środowisku. Sprawca może zostać zobowiązany do posprzątania zanieczyszczonego terenu, co stanowi zarówno karę, jak i formę zadośćuczynienia za dewastację przyrody.
Charakter wykroczenia
Wykroczenie może być popełnione umyślnie lub nieumyślnie i ma charakter powszechny i formalny
Uprawnienia mandatowe
Policja, Straż Leśna
Pozostaw komentarz